Kadın Doğum Muayenesindeki İhmal Ve Psikolojik Travma

Sincan Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kadın Doğum Bölümü’nde Şubat 2025’te yaşadığım muayene süreci beni hem sağlık hem de psikolojik açıdan çok yıprattı. İlk muayenemde genital bölgemde gözle görülür bir deri rahatsızlığı ve anormal bir yapı olmasına rağmen doktor bunları fark etmedi ya da önemsemedi. Muayene sırasında kendimi, canımı acıtmak pahasına zorlamak durumunda kaldım ve bu süreç bende büyük bir psikolojik travmaya yol açtı.

Muayene odasında bulunan doktor ve yanımızdaki üç dört hemşirenin yargılayıcı bakışları ve sorunun bende olduğunu ima eden cümleleri nedeniyle kendimi son derece yalnız ve suçlu hissettim. Uzun süre psikolojik olarak etkilendim, kadın doğum muayenelerine karşı ciddi bir korku ve güvensizlik yaşadım.

Daha sonra aynı hastanede başka bir sorun nedeniyle sadece ultrason için farklı bir doktora başvurduğumda da ben psikolojik olarak muayeneye hazır olmadığımı ve yalnızca ultrason istediğimi özellikle belirtmeme rağmen, yaşı büyük bir kadın doktor neredeyse beni katakulliye getirip muayene etmeye çalıştı. Bu durum daha önce yaşadığım travmanın etkisini artırdı ve muayenelerden kaçınmama neden oldu.

Aradan geçen bir buçuk yılın ardından sorunumun ne olduğunu nihayet öğrenip tedavi sürecine başladım. Ancak bu süreç boyunca yaşadığım fiziksel sıkıntılar, psikolojik travmalar ve tedavinin hala devam etmesi, o ilk ihmalkâr yaklaşımın hayatımı ne kadar zorlaştırdığını gösteriyor. Eğer ilk muayenede rahatsızlığım dikkatle fark edilip ciddiye alınsaydı, bu kadar uzun süren bir süreç ve bu düzeyde bir travma yaşamayabilirdim.

Sincan Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin kadın doğum bölümünün çok kalabalık olduğunu, doktorların hızlı olmaya çalıştığını biliyorum; ancak bu yoğunluk, hastaların yaşadığı sorunların gözden kaçmasına ve ihmale dönüşmemeli. Benim beklentim, kadın doğum bölümünde muayenelerin daha dikkatli, özenli ve empatik yapılması, hastaların yaşadığı rahatsızlıkların yüzeysel değil detaylı şekilde değerlendirilmesi ve benzer bir travmanın başka hastaların başına gelmemesi için gerekli denetim ve iyileştirmelerin yapılmasıdır.