Mevsim İstanbul Her Şeyiyle Kabus Gibiydi

Bu eve tek başına yaşayan bir kadın olarak çıktım. Gün içinde sabah 8 akşam 8 işte çalıştığım için sadece uyumak ve hafta sonları vakit geçirmek için güvenli ve rahat edeceğim bir site arıyordum. Yaşamadığım kalmadı. Dairelerin ses yalıtımı o kadar kötüydü ki üst katımda oturan komşularım neredeyse birlikte oturuyormuşçasına birbirimizi duyuyorduk. Her sabah yatak odamın yanında olan, ve evi tutarken hakkında bilgilendirilmediğim otopark havalandırmasıyla uyandırılıyordum. Duş kabinlerinin giderleri yetersiz olduğundan her banyoyla birlikte yerleri mutfağa kadar su basıyordu. Sitenin garaj kapısı arabamın üzerine kapandı ve ben arada sıkıştım. Güvenlik ev sahibinin evimin camından bakmasına izin verdi ve bana bu konuda hiçbir uyarı yapılmadı. Defalarca camıma gelen, tıklatan, içeriye göz gezdiren site başkanını ve site sakinlerini saymıyorum bile. Site yönetim başkanı gecenin 3'ünde kapımın önündeki çöpün içinde ne var öğrenmek üzere çöpü karıştırdı. Daha sonra sitenin temizlik görevlisine benim çöplerimi atmasına gerek olmadığını söylediğini öğrendim. Aynı site başkanı benimle "senin balkonunda duran her şeyi sen işteyken güvenlikle birlikte atacağız" şeklinde konuştu. Aylarca lağım kapağından çıkan sıçanla yaşadım. Komşulardan, site yönetiminden ve sitedeki güvenlik tarafından evde çok ses çıkardığım için bana bağırıldı, hakaret edildi ve üzerime yüründü.

Bir de bunun üzerine küçük bir ev kirasını her ay aidat olarak siteye ödüyordum. Eminim çok daha fazla şeyler olmuştur ama ben bu kadarını hatırlıyorum, hatta mümkünse bir an önce unutmak istiyorum. Oradan taşınmak 2022'de yaptığım en iyi şey oldu.

Şimdiki aklım olsa, ilk defa evimin camından içeri bakıldığını öğrendiğimde, site başkanı ilk bana sesini yükselttiğinde, site sakinlerinden birinin ilk hakaretinde ya da güvenliğin ilk üzerime yürümesinde polisi arardım ve evden derhal çıkardım. Hatta şimdiki aklım olsa bu sitenin yakınından bile geçmezdim.