Karaman Eğitim Araştırma Hastanesi Acil Serviste İhmal Ve Denetimsizlik Nedeniyle Yaşanan Mağduriyet

1 Temmuz 2025 tarihinde Karaman Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Servisi’nde kardeşimle birlikte yaşadığım süreç, sağlık sistemimizdeki ihmalin, denetimsizliğin ve duyarsızlığın vahim boyutunu ortaya koymuştur.
Saat 00:27’de kardeşimden alınan kan ve idrar tahlilleri, yaklaşık 1.5 saat geçmesine rağmen laboratuvara ulaşmamıştır. Hemşire “biz gönderdik”, laboratuvar “elimize ulaşmadı” diyerek birbirini suçlamış; hangi personelin taşıdığı dahi belirlenememiştir. Tahliller alınırken tansiyonu ölçülen kardeşimin sonucu 8'e 4 çıkmış; bu tabloya rağmen hiçbir müdahalede bulunulmadan dışarı çıkarılmış, biz kantinden tuzlu ayran getirerek müdahale etmek zorunda kalmışızdır.

Hasta kıvranırken isyan ettiğimizde, doktor **** başvurduk. Kendisi yerinden dahi kalkmaksızın “getirin hastayı” demiş, ardından yalnızca ağrılı bölgeye Elle bastırarak “ciddi bir durum olduğunu düşünmüyorum” beyanında bulunmuştur. Anneme “kalbi duranlar bile bir saat bir şey olmadan durabiliyor, hastanızda da büyük bir sorun yok gibi görünüyor” diyerek, kanaatini ifade etmiştir. Bu yaklaşım, tıbbi ilkelere aykırıdır.
Tahlillerin kaybolduğu bildirilmiş, yeniden kan ve idrar istenmiştir. Ancak idrar veremeyen kardeşime tekrar serum takılmış ve tekrar 1.5 saat beklenmiştir. Bu sırada kimliğini açıklamayan süpervizör, elinde isim listesiyle yalnızca numunesi kaybolan hastaları dolaşmış, kardeşimin isminin listede olduğunu belirtmiş ve “boşluğa düştü” gibi mantık dışı bir ifadeyle açıklama yapmıştır. Başka hastaların da aynı durumu yaşadığı beyan edilmiştir. Durumun olağan karşılanması sistemi çürüten en tehlikeli zeminlerden biridir. Kardeşim üşürken hastanede battaniye bulunamamış; annem dolaptan lastikli bebek çarşafı alarak kardeşimi örtmek zorunda kalmıştır. Sedye, zemin, perde kan içindeydi ve karasinekler üzerinde gezinmekteydi. Fotoğraflar elimdedir.
Teşhis “gaz” olarak konmuş, lavman önerilmiş; üşüdüğü için işlem evde uygulanmıştır. Bu kadar basit bir durumun bile 3 saatlik kaosa, ihmal zincirine ve personelin savunma refleksine kurban edilmesi kabul edilemez. Bu süreçte ne özür, ne açıklama, ne sorumluluk üstlenme yaşanmıştır. Hasta yakınları sistem düşmanı muamelesi görmüştür.
Sağlık şakaya gelmez. Tahlil kaybolmaz. Bu sistem böyle sürdürülemez.