İzmir Şehir Hastanesi Çocuk Cerrahisi Bölümünde Sünnette Aileye Yetersiz Destek Ve Travma

2025 yılı sonuna doğru İzmir Şehir Hastanesi’nde 9 yaşındaki oğlumu sünnet ettirmek için çocuk cerrahisi bölümüne başvurduk. Randevu gününde anestezi için beklerken, sırayı beklemeden içeri girmek isteyen kişiler yüzünden ortamda bağırış çağırışlar yaşandı, oğlum ve biz bu durumdan oldukça tedirgin olduk. Aslında o anda süreçten vazgeçmemiz gerektiğini hissetsek de işlemi devam ettirdik.

Yatışımız yapıldı, bize sünnet saati bildirildi ve belirtilen saatte oğlumla birlikte orada olduk. Oğluma ameliyat önlüğü giydirildi ve ameliyathaneye kadar birlikte gittik. Kapıda bizi durdurup çocuğu yalnız içeri alacaklarını söylediler, bu bizim için ikinci büyük hayal kırıklığıydı. Buna rağmen çocuğu içeri aldılar, güvenlik görevlisi de ameliyathane kapısında beklememize dahi izin vermedi, bizi uzaklaştırdı.

Bir süre sonra telefonla acil olarak çağrıldım, oğlumun uyandığı ve ağlayıp bağırdığı söylendi. Uyandırma alanına gittiğimde başındaki görevli bayan, beni görünce sert bir şekilde “Gelin biraz da siz ilgilenin çocuğunuzla” diyerek tepki gösterdi. Oğlum uyandırma sedyesinde çırpınarak ağlıyor, etrafı algılayamıyordu. Yanına gidip sakinleştirmeye çalıştım, bir süre sonra kendine gelmeye başladığında bana “Baba göremiyorum, niye her yer karanlık? ” diye sordu. Bu sözleri karşısında yaşadığım duygusal çöküntüyü anlatmakta zorlanıyorum, korku içinde sadece iyi olduğunu, sünnetinin bittiğini söyleyebildim. Oğlum bir süre sonra yavaş yavaş görmeye başladı ancak vücudu göğüs hizasına kadar kızarık ve travma geçirmiş gibiydi.

Odada bile tamamen ayılması ve durumu algılaması oldukça uzun sürdü. Daha sonra gelip lavaboya götürmemizi, idrarını yaptıktan sonra taburcu olacağımızı söylediler ve aynı gün taburcu edildik. Eve döndükten sonra da oğlumun toparlanması, hem fiziksel hem psikolojik olarak iyileşmesi aylar sürdü.

İzmir Şehir Hastanesi’nde çocuk cerrahisi, anestezi ve süreçte görev alan tüm ekipten; çocuğa ve aileye yaklaşım tarzından, iletişim eksikliğinden, ameliyat öncesi ve sonrası psikolojik desteğin neredeyse hiç olmamasından son derece şikayetçiyim. Çocuğumun yaşadığı bu travmanın ileride kendi çocuğunu sünnet ettirip ettirmeme kararını bile etkileyeceğini düşünüyorum. Çocukların böyle önemli bir işlemini, gerçekten bu işin ruhunu bilen, çocuğun psikolojisini önemseyen kişilerce yapılması gerektiğine inanıyorum ve İzmir Şehir Hastanesi’nden bu konuda açıklama ve gerekli düzenlemelerin yapılmasını talep ediyorum.