Kızım, kalp ameliyatı sonrası İzmir Şehir Hastanesi Çocuk Yoğun Bakım 1’de takip edilen kalp hastası bir bebekti. 03.02.2026 tarihinde saat 19.20 civarında, yaklaşık 12 saati aşkın süredir uyuyamadığını, aşırı huzursuz olduğunu ve buna bağlı olarak nabzının yükseldiğini görevli doktora ilettim. Amacım herhangi bir personel hakkında şikayette bulunmak değil, yalnızca çocuğum için bir çözüm bulunmasını talep etmekti.
Buna rağmen, çocuğum için somut bir çözüm üretilmeden yoğun bakımdan çıkmam istendi ve annesi olarak yoğun bakım alanından uzaklaştırıldım. Oysa o esnada çocuğumun durumu uykusuzluk, stres ve huzursuzluk nedeniyle daha da hassaslaşmıştı. Kalp hastası bir bebek için uykusuzluk ve stresin risk oluşturduğu biliniyorken, annenin ortamdan uzaklaştırılması çocuğun huzursuzluğunu artırmaktan başka bir sonuç doğurmamıştır.
Yaşadığım bu uygulamanın, anne olarak gözlem ve ifade hakkımın yok sayılması, hasta haklarına aykırı bir yaklaşım sergilenmesi ve çocuğumun psikolojik ve fizyolojik bütünlüğünü olumsuz etkileyen bir tutum olduğunu düşünüyorum. Şu an yoğun bakımda olan çocuğumun hangi koşullarda bulunduğu ve bu süreçte psikolojik açıdan nasıl etkilendiği konusunda ciddi endişe duyuyorum.
Talebim; bu olayın detaylı şekilde incelenmesi, çocuğumun yoğun bakım koşullarının anne‑çocuk bağını zedelemeyecek şekilde yeniden değerlendirilmesi, benzer durumların tekrar yaşanmaması için gerekli düzenlemelerin yapılması ve anne‑çocuk bağının tedavi sürecinde bir engel gibi görülmemesidir. Konuyla ilgili tarafıma bilgilendirme yapılmasını istiyorum.
Yorumlar