29 Aralık Pazartesi sabah 08.00 için Eyüp Devlet Hastanesi Psikiyatri bölümüne randevum vardı. Normalde başka bir doktora randevum bulunuyordu ancak o doktor raporlu olduğu için beni Dr. Y** yönlendirdiler. 18 yaşındaki özel gereksinimli çocuğumla birlikte hastanedeydim ve engel durumu nedeniyle zaten öncelik hakkımız bulunuyordu. Kendi doktorumun sırasında 2. Sıradayken bu değişiklik nedeniyle 58. Sıraya düştük, buna rağmen “hastalar beklemesin, öncelik hakkınız var, geçin” denildiği için kapıya yöneldik. Daha kapıdan içeri girmeden, kendimi tanıtmama veya durumu izah etmeme bile fırsat vermeden doktor, “Ben rahatsızım, beni yormayın, soru istemiyorum” şeklinde bir tavırla konuşmaya başladı. Ardından, beni ve çocuğumu görür görmez, koridorda yüksek sesle “Alın bu engelliyi buradan” diyerek bağırdı. Bu sözleri hem bir anne olarak beni derinden yaraladı, hem de çocuğumun yanında son derece aşağılayıcı ve saygısız bir ifade oldu. Ayrıca “2 numaranın hastalarına bakmıyorum, randevu alsın” diyerek yüksek sesle söylenmeye devam etti. Bunun üzerine dayanamayarak odaya girip, çocuğumun öncelik hakkı olduğunu, barkotumun bulunduğunu, kimsenin babasının hayrına bakmadığını, işinin gereğini yapması gerektiğini söyledim. Sonrasında muayeneyi almak zorunda kaldı ancak gerekli ilacı da yazmadı. Olaydan hemen sonra başhekime kadar çıkıp resmi şikayette bulundum fakat açıkçası bir sonuç çıkacağından pek emin değilim. Hem engelli bir gence karşı hem de bir anneye karşı kullanılan bu üslubu ve tutumu asla bir doktora yakıştıramıyorum. Bu süreçte tek isteğim, bu doktorun haddini bilmesi, bu saygısız davranışı nedeniyle gereken incelemenin yapılması ve bir daha hiçbir aileye, hele ki engelli bireylere bu şekilde davranmaması için gerekli yaptırımların uygulanmasıdır.
Yorumlar