Bebek Damar Yolu Değişiminde Ciddi İhmal Ve Bilek Hasarı

24 Mayıs 2026 tarihinde, gece 00.00 ile 01.00 civarında Bakırköy Sadi Konuk Araştırma Hastanesi Çocuk Acil Yatış Servisi’nde 6 aylık bebeğimin damar yolu değiştirilirken çok ciddi bir ihmal yaşadım. Mevcut damar yolu çıkarılırken bantları söken hemşire, bebeğimin derisini de ciddi şekilde kaldırarak bileğinde ciddi bir hasara neden oldu. O an yaşanan telaş ve bebeğimin yoğun ağlaması sebebiyle durumu tam anlayamadım, saat 01.07 civarında derisinin kalktığını fark ettiğimde hemen fotoğrafını çektim.

Bu durumu asistan doktora ilettim ve yaşadığım şok ve öfke nedeniyle tepkimi çok sert şekilde ifade ederek ilgili hemşireyi şikayet edeceğimi söyledim. Ardından başka bir hemşireye giderek krem sürülmesini ve bebeğimin derisiyle ilgilenilmesini istedim. İlk başta son derece ilgisiz olan personel, şikayet edeceğimi söylememden sonra bir anda aşırı ilgili davranmaya başladı. Bu tavır değişimi, aslında baştan beri gösterilmeyen özenin sonradan gösterilebildiğini ve olayın ciddiyetinin en baştan önemsenmediğini ortaya koydu.

Hastanede toplam 7 gün kaldık ve bugün gelinen noktada, bayramın birinci günü taburcu olmamıza rağmen bebeğimin bileğindeki iz hâlâ tam olarak iyileşmedi. Bu süreçte bana bunun alkol kaynaklı olabileceği söylenerek durum normalleştirilmeye çalışıldı. Eğer gerçekten alkol böyle bir hasara yol açıyorsa, küçücük bebeklerde bu kadar rahat kullanılmasını kesinlikle kabul etmiyorum. Hatta bant kesilirken makas değmiş olabilir dendi ama ben kabul etmedim çünkü kesi izi yoktu. Bildiğiniz ağda gibi çekilmiş o bant ıslatılmadan ve Eti kaldırmış!

Serviste ayrıca damar yolu açma gibi işlemler için “müdahale odası” adı altında bir odaya alınıp ebeveynlerin dışarıda bırakılması da bizi psikolojik olarak çok yıprattı. Bebeğimin yanında olamadan, kapının dışından çaresizce ağlama seslerini dinlemek zorunda kalmak bir anne olarak benim için ağır bir psikolojik şiddet oldu. Çocuğumun canı yanarken, hiçbir şekilde yanında bulunmama izin verilmemesini asla unutamıyorum.

Ayrıca gelen hemşireler ilaçları damar yolundan verirken o kadar hızlı basıp gidiyorlar ki bebek acıyla ağlayıp uykudan zıplıyordu. Bir de kaldığım odanın kapısının asistan doktor ve hemşirelerce ani ve çok hızlı bir şekilde açılıp o sesli kahkahalarıyla içeriye dalıp uykuda olan bebeğim ve beni korkutarak sıçratarak uyandırdıklarını söylemiyorum bile! Yanımda kalan kızcağız bile birden önünden geçmem buranın diyordu! Yazıl günah size mecbur kalan insanlara bu kadar acımasızca davranamazsınız! Öyle bir hakkınız yok. Halkım asla helal değil!

Ben, bu yaşananların üstünün kapatılmasını değil, aksine hastane yönetimi tarafından ciddiyetle ele alınmasını istiyorum. Özellikle o hemşirenin ve olaya destek olan ya da görmezden gelen sorumluların benim ve bebeğimin yaşadıklarını hiç unutmamalarını, bunun sonuçlarını hissetmelerini istiyorum. Bebeğimin canı üzerinden kimsenin tecrübe kazanmasını, deneme yanılma yapmasını kabul etmiyorum.

Hastaneden beklentim, ilgili hemşire ve sorumlular hakkında derhal idari soruşturma başlatılması, süreçle ilgili tarafıma yazılı ve resmi bir açıklama yapılması ve bebeğimin bileğindeki hasar için yeniden detaylı muayene ile gerekliyse tedavi planlanmasıdır. Ayrıca müdahale odasında ebeveynlerin dışarıda bırakılması uygulamasının gözden geçirilmesini, benzer bir durumun başka ailelere yaşatılmaması için net bir düzenleme yapılmasını ve tüm bu süreç hakkında beni gerçekten tatmin edecek, içimi bir nebze olsun rahatlatacak adımlar atılmasını talep ediyorum.