Bursa Nilüfer’deki Doruk Hastahanesi çocuk bölümüne yaklaşık bir ay önce, saat 15.00 civarında oğlumun kalbiyle ilgili şikayetleri nedeniyle başvurduk. Oğlum okulda “kalbim acıyor, nefes alamıyorum” deyince okuldan alıp hastaneye götürdüm, kalbiyle ilgili tüm kontroller yapıldı ve herhangi bir sorun çıkmadı.
Ardından kan alma birimine geçtik. Oğlum çok korktuğu için kan vermek istemedi, odayı terk ettik. Yaklaşık iki dakika sonra oğlum birden “nefes alamıyorum, öleceğim anne, nefes alamıyorum” diye bağırmaya başladı. Konuya biraz hakim olduğum için bunun panik atak olabileceğini düşündüm ama o an gerçekten nefes alamıyor da olabilirdi. Buna rağmen ne bir doktor yanımıza geldi ne de etrafta bulunan çok sayıdaki personelden biri yanımıza yaklaşıp “ne oldu” bile demedi, bir bardak su dahi getirilmedi, en ufak bir ilgi gösterilmedi.
Oğlum sakinleşmeye çalışırken su istedi, ben de oradaki personele oğlumun su istediğini söyledim, bana sadece “şurada su var” denildi. Su almaya gidecekken asistan, “doktor bey birazdan çağıracak, siz odaya geçin” dedi. Oğlumun kendini iyi hissetmediğini ve su istediğini tekrar söyledim, buna rağmen “ben su getireyim, siz bekleyin” gibi en basit bir yaklaşım bile olmadı. Oğlum her an tekrar nöbet geçirecek gibi titreyip ağladığı için onu alıp oradan çıkmak zorunda kaldım.
Daha sonra durumu hastanenin ilgili birimine ilettim. Görüntülere bakılacağı ve bana dönüş yapılacağı söylendi ancak ne bir geri dönüş ne de bilgilendirme aldım. Oğlum sokak ortasında böyle bir durum yaşasa etrafımızda en az on kişi toplanıp yardım etmeye çalışırdı, fakat bir hastanenin içinde, “nefes alamıyorum” diye bağıran 6 yaşındaki bir çocuğa kimsenin müdahale etmemesi ve ilgi göstermemesi beni çok yaraladı. Gerçekten nefes alamıyor olsaydı, hastane içinde müdahale edilmemesi nedeniyle başına çok daha ciddi bir şey gelebilirdi.
Doruk Hastahanesi’nden bu olayla ilgili hatalarını kabul etmelerini, özür dilemelerini, sorumlu personel hakkında gereken uyarıların yapıldığını ve şikayetimin gerçekten dikkate alındığını bilmek istiyorum. Çünkü benzer bir durum başka çocukların da başına gelebilir ve bu kez çok daha acı sonuçlar yaşanabilir.
Yorumlar