Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Estetik Ve Kozmetoloji Mağdur Etti!

Oğlumun halk dilinde saçkıran olarak bilinen, Alopesi Universalis hastalığı nedeniyle saç, kirpik ve kaşları döküldü. Birçok hastane deneyiminden sonra son çare olarak Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi Tıbbi Estetik ve kozmetoloji Biriminde 1 yıl sürecek bir tedaviye başladık. Tedavinin 6. Ayında kozmetoloji Birimi sorumlusu Prof. Dr. *****, kendisine umut bağlayan onca hasta çocuğa rağmen bilgi dahi vermeden hastaneden ayrıldı. Gerçi bize haber vermesi gerekmiyordu diye düşünebilirsiniz fakat kendisine bel bağlayan 10 yaşındaki hasta çocuğa bu durumu anlatamıyorsunuz ne yazık ki... 6 ay boyunca haftanın salı ya da cuma günlerinden birinde gidip tedavi olabildiğimiz bölüm, doktorun ayrılmasıyla birlikte bundan sonra sadece cuma günü gelmemiz gerektiğini ve daha sonra da cuma öğleye kadar gelmemiz gerektiğini söyledi. Sorumlular bununla da yetinmeyerek, 'botoks, kaz ayağı kırışıklığı vb. Güzellik uygulamaları için gelen kişilerin, çocuklarımıza sürülen ilaçlar nedeniyle alerji ve rahatsız olduklarını söyleyerek' 6 ay boyunca gittiğimiz bölüm binasına artık gelmememiz gerektiğini, Alopesi hastaları için bölümün arka binasında ayırdıkları izole bir odada tedaviye devam edileceğini söylediler. Başka bir anlatımla, kozmetoloji Biriminde çalışan ve bu kararı alanlar, botoks ve güzellik uygulamaları için gelen koca koca insanları, halk dilinde saçkıran hastalığı olarak bilinen, moralin yüksek tutulması gerektiği ve genellikle çocuklarda olan Alopesi hastası onca çocuğa tercih etmiştir. Hasta haklarına ve vicdana sığmayan bu adaletsiz uygulama, çocuklarımızda moral bozukluğu ve güven sarsılmasına neden olduğundan ve ayrıca 6 ay boyunca hiçbir olumlu sonuç alınamadığından dolayı tedaviyi yarım bırakmak zorunda kaldık. Uzun süredir gitmememize rağmen kimsenin umurunda dahi olmamış olacak ki, neden tedaviye gelmiyorsunuz diye geri dönüş de sağlanmamıştır. Bize gelince, çok şükür imkanımız var; İstanbul'da en iyi yerlerde tedavimize yeniden başladık. Gerekirse Küba'ya gitmeyi planlarken İzmir Şehir Hastanesi'nde şifa bulduk. Fakat diğer çocuklar ve durumu olmayan aileler ne yapacak!? Düşündünüz mü!? Hiç sanmıyorum. İzah ettiğim haksızlığa kim vesile olduysa; kaz ayağı kırışıklığı ve botoks için gelen koca koca insanları, ufacık hasta çocuklara tercih ettiğiniz, koskoca haftada 1 gün 2.5 m² bir odaya çocuklarımızı sığdıramadığınız için her birinizi ayrı ayrı tebrik ediyorum! Tıp literatürüne giremediniz belki ama Şikayetvar'a düştünüz.