Aksaray Ak İrfan Koleji 4-b sınıfında eğitim gören kardeşim, psikolojik rahatsızlığı olduğu okul yönetimi tarafından da bilinen ve ilaç tedavisi gören bir öğrencinin sürekli fiziksel şiddetine maruz kaldı. Defalarca idareyle görüşmemize, durumun ciddiyetini anlatmamıza rağmen somut hiçbir adım atılmadı. Söz konusu öğrenci hakkında veliyle görüşüldüğü ve ilaç dozunun artırıldığı söylendi; ancak bu, kardeşime bir daha zarar vermeyeceğinin garantisi olmadı.
Çocuğumuz her gün okula korkarak gitmeye başladı. Oysa ki oraya şiddet görmeye değil, eğitim almaya gidiyor. Bu kadar temel bir hakkın dahi sağlanamıyor. Olması kabul edilemez. Sınıf değiştirme talebinde bulunduğumuzda, şiddeti uygulayan değil, şiddete maruz kalan kardeşimizin sınıfını değiştirmeyi teklif ettiler. Bu da mağduru cezalandıran bir yaklaşımdı. Kardeşimin öğretmenine ve arkadaşlarına alıştığını, neden bizim bu değişikliği yapmamız gerektiğini sorduğumuzda, "Biz o çocuğun sınıfını değiştiremeyiz" ve hatta "Dua edin, yapacak bir şey yok" gibi bir tutumda bulundular. Bu yaklaşım hem sorumsuz hem de ciddiyetten uzaktı.
Okul, bir öğrencinin diğerlerine sürekli fiziksel zarar vermesine kayıtsız kaldığı gibi, bu duruma çözüm üretmek yerine mağduru ortamdan uzaklaştırmayı tercih etti. Sonuç olarak kardeşim, haklı olduğu halde eğitim ortamını terk etmek zorunda kaldı. Bu süreçteki ilgisizlik, çözüm üretmeyen yaklaşımlar ve umursamaz tavır nedeniyle okul yönetimini kınıyoruz. Bu durum sadece bizim çocuğumuzu değil, aynı sınıfta bulunan tüm çocukları etkilemektedir.
Yorumlar