Psikiyatri Bölümünde İlgisiz Ve Kırıcı Tutum

Çam Sakura Hastanesi Psikiyatri bölümünde i**** a** isimli doktora dün ilk kez muayeneye gittim. Yaklaşık bir hafta önce, uzun süredir gittiğim hastanede randevu bulamayınca bu hastanede farklı bir doktora başvurmuştum. Kullandığım uzun süreli ilaçlar halihazırda devam ettiği ve kendisiyle ilk muayenem olduğu için bana ekstra bir ilaç yazmadı. Dehb ve borderline tanılarından şüphelendiğini, bunun için bir sonraki görüşmede ailemle de konuşmak istediğini söyledi. Anlattığım her şeyi dikkatle dinlemesi, duraksadığımı hissettiğinde bana zaman tanıması ve genel olarak ilgili tavrı beni oldukça rahatlattı.

Daha sonra aynı doktordan tekrar randevu almama rağmen, randevu günü geldiğinde kendisinin hastanede olmadığını öğrendim ve bu nedenle Psikiyatri bölümünden i**** a** isimli doktorla görüşmek durumunda kaldım. Kendisi daha baştan son derece ilgisiz bir tavır sergiledi ve moralimi bozdu. Zaten anksiyete yaşayan ve dikkat sorunları olan biri olarak bu tutum beni tetikledi, gerilince kendimi doğru ifade etmekte daha da zorlandım. Konuşma sırasında sözlerimi sık sık böldü, yüzüme bile bakmamaya özen gösterir gibi davrandı ve görüşmemiz beş dakika bile sürmeden sonlandı.

Ardından ailemle görüştü ve bende kesin olarak Dehb olmadığını düşündüğünü söyledi. Elbette böyle düşünebilir, gerçekten de bende Dehb olmayabilir; buna bir itirazım yok. Ancak beni bu kadar kısa ve yüzeysel dinlemişken hakkımda bu kadar kesin bir yargıya varmasını, nedenini sorduğumda ise agresif ve geçiştirici cevaplar vermesini saygısızca buluyorum. Dehb tanım olmasa bile, çocukluğumdan beri ciddi dikkat sorunları, dürtü kontrol problemleri ve başladığım işleri devam ettirememe gibi hayatımı zorlayan sıkıntılar yaşıyorum. Tüm bunlar ortadayken bunlarla ilgili hiçbir aksiyon alınmaması ve sürecin bu kadar hızlı, özensiz bir şekilde geçiştirilmesi benim için çok kırıcı oldu.

Psikiyatri gibi son derece hassas bir bölümde, danışanların kırılgan olduğu bu alanda, işine bu derece sevgisiz ve özensiz yaklaşan kişilerin olması beni gerçekten üzüyor. Benim gibi bu durumları yaşayan insanlar hep vardı ve maalesef hep de olacak gibi görünüyor. Bu yazıyı hem yaşadığım hayal kırıklığını ifade etmek hem de benzer deneyimler yaşayanların kendini yalnız hissetmemesi için paylaşıyorum. Umarım anlattıklarımda haksız çıkarım ve bu konuda gerekli özenin gösterildiği bir süreç hepimiz için mümkün olur.