17.06.25 tarihinde annem, Çam Sakura Hastanesi'nde bacak tıkanıklığı nedeniyle anjiyo oldu. Bir hafta öncesinde bacak yerine kalp anjiyosu yapılıp bir sorun görülmediği ve ileri bir tarihte bacak anjiyosu yapılabileceği söylendi. Salı günü gittiğimizde, annemi anjiyo bekleme alanında beklerken 5-7 saat boyunca haber alamadım. Anjiyodan çıktığında içeriye çağrıldığımda, annem sağ kolunun acısından duramıyordu. Bacaktan yapılması gereken anjiyoyu, sağ koldan damara girerek yapmaya çalışmışlar ve annem, 'Tıkanıklık kasıkta, koldan neden giriyorsunuz? ' diye sorduğunda 'prosedür' cevabını almış. Annemi görmek istediğimde göremedim, çünkü bu hastanede cezaevi gibi bir sistem söz konusu; içeriden çağırıldığında hastanızı görebiliyorsunuz. Yanına gittiğimde, annemin kolu dirseğinden parmak uçlarına kadar morarmış ve soğuktu. Annemin kol damarını zedelemişler ve pıhtı atmış. Damar ameliyatı yarın olacak denip, akşam 10'da acil bir şekilde ameliyata alındı ve gece 1'de çıktı. Narkoz verilmeyeceği söylendi ama annem hiçbir şey hatırlamıyor. Girdiği iki ameliyata da o kan dolu yatakla gitti. İki gün önce taburcu olduk ve çok zor zamanlardı, hala da devam ediyor. Geçmedi, zaman alacak. Şu an annem baş, işaret ve orta parmağını hissetmiyor; şişlik ve morluk geçtiğinde onların da geçeceği söyleniyor. Çok zor durumda kaldık ve insanın çaresizliği, ulaşamıyor oluşu, böyle bir hatanın epikriz raporunda gösterilmemesi her şeyin oldukça kötü olmasına neden oldu. Tavsiye edeceğim veya kendim gideceğim bir hastane değil.
Yorumlar