to read complaints and reviews, or file yours.Ankara Etlik Şehir Hastanesi Randevu Ve İletişim Sorunları
Etlik Şehir Hastanesi'nde babam 7.02.2024 tarihinde planlı bir anjiyo için sabah 7.30'da hastaneye geldi. Maalesef, o gün tüm hastalar saat 7.30 civarında hastaneye çağrılmış, ne zaman işleme alınacakları belirsizdi. Hepsi kurbanlık koyun gibi bekletildi. Bu problem, hastanenin her bölümünde, her invaziv girişiminde yaşanıyor. Biz aynı problemi annemin ameliyat sürecinde de yaşadık. Babam, 16.30 gibi işleme alındı ve biz 23.00'a kadar haber alamadık. Bir hasta yakını bu kadar saat bilgisiz bırakılamaz. Hastanenin yoğunluğunu göz ardı ederek bir planlama yapılması ve bu yanlıştan ısrarla dönülmemesi anlaşılamaz. Anjiyoya girecek hastaların bir kısmı ayakta bekliyormuş, öyle bir yoğunluk varmış. O gün babam işlemden sonra uyandırma bölümünde yatarken, babama yemek verilmemesi gerekirken yanlışlıkla yemek verilmiş. Yemeğin kendisine ait olup olmadığını sormuş çünkü yemek yememesi gerektiği söylenmişti. Yemeğe başladıktan sonra fark edilip alınmış. Hatalar devam etti. Kardiyoloji 3b servisine geçince (8 Şubat), bir hemşire dosyaları karıştırmış, başka bir hastanınkiyle.
Ben 9.02.2024 tarihinde babamın sevkini istedim. Sevk yapılamadığı için tedavi reddi imzalayıp babamı çıkarmaya karar verdik. O sırada kardiyoloji 3b servisindekiler neden diye ısrar ederken, sebeplerimi sıraladım. Bazı işlemler için hastane doktor fark etmiyor, ancak doktorun tutumu kibirli, egolu ve profesyonelce olmayan sinirli bir tavırla şu şekildeydi: 'burada açılamayan damarı başka bir yerde hiç açamazlar.' biz ailecek sağlık çalışanıyız. Böyle bir cümleyi gerçek bir sağlık çalışanından duymamalısınız. Kendisine derdimin ve problemin doktor becerisine gelene kadar çok başka şeylerle ilgili olduğunu anlatıyordum. Kendisi daha fazla dinlemek istemeyip kağıtları imzalatmaya karar verdi. Ben de bunları ona anlatmaya istekli değildim, yalnızca sorulduğu için söylüyordum ve söylememle bir şeyi değiştirmeyeceklerinin de farkındaydım.
Derdim şuydu: insan gibi muamele görmememiz, babamla ilgili asla bilgi alamamamız, sorduğumuzda sanki bunu sormaya hakkımız yokmuş gibi bir cevap almamızdı. Sağ olsunlar, babamı çıkarmak isteyince babamın durumuyla ilgili birkaç şey ancak duyabildim. O tarihte oradaki kadın asistan, babamın ne güzel tek kişilik odada kaldığını, kardeşimin yanında olduğunu söyledi.
Bana kibirli bir şekilde burda açılamayan damar başka bir yerde hiç açılamaz diyen kişi 9.02.24 tarihinde orada olan erkek asistandı. Bir daha asla önünden bile geçmek istemeyeceğim bu hastanede asla güvende emin ellerde hissetmedim babam için. O Yüzden de babamı apar topar başka bir hastaneye getirdim o gün. İlk günden beri bilgi alma konusunda çok büyük sorun yaşadık ve sinir krizi geçirmek üzereyken ancak yaklaşık 12 saat sonra babamın nerede olduğunu öğrenebildim. Çünkü söylediğim şey şuydu. "Lütfen başka bir şey istemiyorum sadece babamın nerede olduğunu söyleyin bana nerede olduğunu bile bilmiyoruz kimse bizimle muhatap olmuyor". Anjiyo günü güvenliğe yine aynı şeyi ilettiğimde bana şunu söyledi "Babanız cumhurbaşkanı değil bir şey değil niye endişeleniyorsunuz nerede olduğu konusunda"
Zaman geçtikçe aklıma başka yaşadığım şeyler geliyor gerçekten bunları inanılmaz bir sinir ve üzüntüyle yazıyorum. Babam 1 ay önce kalp krizi geçirdiğinde gelmişti ilk kez bu hastaneye. Artık kullanması gerekli ilaçlar olacaktı ve bunları asla aksatmaması gerekiyordu. 2 gün boyunca hastaneyle bağlantısının kesilmesini bekledik. Hala yatıyor görünüyordu ben bu süreçte sürekli eczaneyle irtibata geçip (günde 15 kez) teyit ediyordum. Hastaneyi de arıyordum tabi sürekli ancak yine tahmin edeceğiniz üzere bir sorunu çözmek öyle kolay değil burada. Doktor taburcu etmiş ancak görevini aksatan sekreter onaylamamış bunu, 2 gün boyunca bununla uğraştık hayati olan bu ilaçları almasının önünde maalesef işini yapmayan bir sekreter vardı çünkü. Problemi 2 gün sonra da olsa çözebilmem konusunda yardımcı olan doktor beye teşekkür ediyorum. Teşekkür edebileceğim tek şey.
