Kulübün A Takımına Ayrıcalık, B Takımına Geç Antrenman Saatleri Ve Torpil

Bir spor kulübü sadece şampiyonluklarla değil, altyapıdaki her çocuğa verdiği değerle ölçülür. Bizim deneyimimiz maalesef bunun tam tersiydi. Oğlum b takımında oynuyordu ve sezon boyunca a takımı ile b takımı arasında belirgin bir ayrım olduğunu hissettik. Daha iyi salon, daha fazla ilgi ve daha fazla imkan a takımına sunulurken, b takımı çoğu zaman ikinci planda kaldı.
En çok zorlandığımız konulardan biri antrenman saatleriydi. 11-12 yaşındaki çocukların bazı günler saat 22.30’da antrenmandan çıkması bize göre ne eğitim ne de çocuk gelişimi açısından doğruydu. Üstelik antrenman programları sık sık değişiyor ailelerin plan yapması da güçleşiyordu.
Bir başka hayal kırıklığı ise kulüpten ayrılış şeklimizde. Sezon boyunca emek veren bir sporcu için telefonla ‘gelecek sezon devam etmeyeceğiz’ denilmesi ve ardından takım grubundan çıkarılması kurumun sergilediği torpil tutumu, koçun yetenekli oyuncumu kaybettim ama elimden bir şey gelmedi demesi ve tüm bunları veliye yüklemesi. Karşısında tek bir soru ve muhatap bulamayan veli. Hem de diğer tarafta her istediğinde yönetimi arayan koçların arkasından konuşan bayağı yönetime müdahale eden başka bir veli kulübe devam ederken.
Sporun çocuklara özgüven kazandırması gerekirken, bu sürecin tam tersi bir etki bıraktığını düşünüyorum.
Bu yazıyı kimseyi karalamak için değil, altyapı sporunda tüm çocuklara eşit değer verilmesi gerektiğine inandığım için yazıyorum. Her çocuk, hangi takımda olursa olsun, saygıyı ve özeni hak eder.
DSİ kulübüne yeni gidecek tüm oyunculara sesleniyorum başarıya kupaya değil gelişime odaklanın torpilin olmadığı, süre alabileceğiniz emeğinizin karşılığını alacağınız her takım sizin takımınızdır