Efdal Okulları'nda uygulanan eğitimden/öğretim anlayışından uzak ticari yönetimi, sadece para kazanmak ve müşteri tutmak (öğrenci değil müşteri) odaklı yaklaşımları. Okul yönetiminin maddi kaygılarla veli ve akran zorbalığına gösterdikleri yüksek ve yersiz müsamaha.
Sadece maddi kaygılar ile yönetilen, yıllar öncesinden kalan iyi eğitim veren okuldur mirasını yiyen kurum.
Okulu genelde başka hiçbir meşgalesi olmayan veliler yönetir. Akran zorbalığına göz yumulan, genellikle çalışmayan/üretmeyen belirli tip velilerin çocuklarının ne kadar mükemmel olduklarını, sürekli bu velilere onaylayarak varlığını sürdüren bir kurum.
3-5 veli bir araya gelirse sınavlar nasıl olacak, hangi aktivitede kim yer alacak; hatta kim bahçede oynayabilir, kim sınıfta durmalı karar verip yönetimi bu şekilde karar vermeye zorlayabilir.
Okul müsamerelerinde keman öğretmeninin siz çalıyor gibi yapın, biz müzik işini halledeceğiz diyerek çocuklar nasıl bir zihniyette hayata hazırladıklarını anlayabilirsiniz.
Bu arada mesela okulda konservatuvar düzeyinde müzik aleti çalabilen çocuklar vardır ve bu müsamerelerde yer almazlar çünkü velileri ayrıca okula baskı kurmaz (burada bahsettiğim benim çocuğum değil).
Okul Instagram'ından bir çocuğun tatilde nasıl elma topladığı, nasıl yurt dışı tatili yaptığı falanca arkadaşıyla parkta nasıl buluştuğu gibi şeyler paylaşılırken; çocukların akademik ve/ya sosyal gerçek başarıları paylaşılmaz.
Yaklaşık 20 kişilik sınıfta biz de pes edip ayrılık kararı verdiğimiz noktaya kadar 10-15 öğrenci zaten ayrılmış, ve kaba bir tabirle yanılttıkları yeni öğrencilerle sınıf mevcudu bir miktar korunabilmiştir.
LGS’de birinci olan bir çocuğumuzun kız kardeşini aynı yıl ailesinin okuldan alması giderek azalsa da arada sırada olan başarıların sadece çocuk ve aile ile ilişkili olduğunun en önemli göstergesi kabul edilebilir.
Yorumlar