Mono Turizm Organizasyon Eksiklikleri Ve Rahatsız Edici Deneyimler

5-13 Ağustos 2024 tarihli otobüslü İtalya turuna katıldım. Turumuzda sadece öğretmenler vardı. Bize rehber olarak görevlendirilen Gülcan İnce de rehber değil öğretmendi. Aslında bu durum işini iyi yapıyor diyebiliyorsak bir sorun teşkil etmez ancak ne yazık ki turdaki çoğu öğretmen şikayetçiydi. Her şeyden önce G*** hanımın tavrı profesyonellikten çok uzaktı. Bir sorunla karşılaştığında sergilediği tavır çok amatörce hatta insan olarak bile olgunca değildi ve bulduğu çözümler bizleri asla memnun etmedi. Örnek veriyorum Como gölündeki tekne turunu ayarlayamadı diye bize aynı fiyata 15 € ya Belgrad'da çok gereksiz bir tekne turu yaptırdı sırf kendi vicdanını rahatlatmak için bulduğu yöntem ayrı bir gereksiz ve saçmaydı. Tek yaptığı bizi bir şehirde bırakıp gezin demekti. Ha bir de WP'tan nerelere gidilir nerede ne yenir bunlarla ilgili link atıyordu. Ancak o verdiği bilgilerin çoğu da ya eksik ya hatalıydı. Hiçbir tavsiyesi yerinde olmuyordu. Çünkü gezilecek yerlerle ilgili hiç bilgi sahibi değildi. Hiçbir müzeye giremedik desem yeridir. Çünkü hepsinde sıra varmış hepsi uzun sürermiş keşke bunun için de bir şeyler düşünülebilseydi. Kalk taa Roma'ya git dünyanın yedi harikasından biri olan collesium'a girme. Milano'ya git Duomo'ya girme. Como'ya git tekne turu yapma. Son akşam yemeği tablosunu görmeye git bir de öğren ki onu görebilmek için iki üç ay öncesine randevu almak gerekiyormuş bir rehber en azından bunun bilgisini bilmeli ve bize verebilmeli. Roma günü zaten felaketti sabah 9'dan öğlen 2 buçuğa kadar güneşin alnında yalnızca mimari ve sanatla ilgili bilgi veren bir rehber eşliğinde ön tur yaptık. Ne müze gezmek var ne bir yerde durup soluklanmak kaç saat boyunca tuvalete bile giremedik. Tek yaptığımız grubu takip edebilmek onların peşini bırakmamak oldu. (Aksi halde belirlenen sürede belirlenen yerde olamazsak bulunduğumuz yerde öylece bırakılıyorduk. Onlar gerisine karışmıyor biz taksiyle mi trenle mi onları yakalarız bu onları ilgilendirmiyordu. Zaten bu konuda sürekli üzerimize baskı kuruyordu Gülcan Hanım.) o kadar saat çöpe gitti ve tekrar akşam 8 buçuğa kadar serbest zaman verildi o zaman diliminde yemek yememiz fotoğraf çekmemiz ve belli başlı müzelere girmemiz gerekiyordu tabii ki çoğunu yapamadık. Üstelik iki kat daha fazla yorulduk. O plansızlık ancak bu işleri hiç bilmeyen bu işlerle uzaktan yakından alakası olmayan insanların yapabileceği türdendi.