Riskli Gebelikte Yoğun Bakım Planlamasındaki İhmal Bebeğimin Ölümüne Sebep Oldu

Z***** K**** Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde riskli gebelik takibim yapıldı. Bebeğime gebelik döneminde diyafram hernisi tanısı konuldu ve bu nedenle doğumun, doğum yerinin ve doğum sonrası sürecin çok dikkatli, planlı ve koordineli yürütülmesi gerektiği defalarca dile getirildi. Bu tanı nedeniyle doğumun, ameliyatın da yapılabileceği, yenidoğan yoğun bakım imkanları tam ve hazır bir merkezde gerçekleşmesi gerektiğini biliyordum.

Gebelik boyunca yaptığımız görüşmelerde, gece de gelsem yenidoğan yoğun bakım ünitesinin hazır olacağı, her şeyin planlandığı, telaş etmemem gerektiği söylendi. Buna güvenerek tüm sürece bu hastanede devam ettim. Ancak 12 Eylül’de Z***** K**** EAH Kadın Doğum bölümüne doğum için başvurduğumda, yoğun bakımda yer olmadığı ve bebeğin sevk edilmesi gerektiği söylendi. Riskli ve takipli bir gebelik olmama rağmen, uzun süredir bilinen bu tabloya rağmen doğum zamanı geldiğinde hâlâ yer planlamasının yapılamamış olması, bebeğimin hayatı açısından telafisi olmayan bir sonuç doğurdu ve sonunda bebeğimi kaybettim.

Ben bu yazıyı kimseyi suçlamak ya da anne adaylarını korkutmak için değil, böyle bir tanı ile takip edilen bir gebelikte, doğum yerinin ve sonrası müdahalelerin bu kadar plansız bırakılmasının nasıl mümkün olduğunu sorgulamak için yazıyorum. Diyafram hernisi gibi doğar doğmaz ameliyat gerekebilen bir durumda, “hazırız” denmesine rağmen doğum anında “yer yok, sevk edilmeli” denilmesi kabul edilemez bir çelişkidir.

Hastaneden beklentim, gebeliğim ve doğum sürecimin baştan sona bilimsel ve idari açıdan ayrıntılı olarak incelenmesi, özellikle yoğun bakım ve doğum planlaması sürecinde nerede eksik veya ihmal olduğunu netleştirmeleri ve benzer durumda olan başka bebeklerin ve ailelerin aynı mağduriyeti yaşamaması için somut tedbirler almalarıdır. Riskli gebeliklerde doğum ve yenidoğan ekiplerinin gerçekten koordineli çalışması, yer ve ekipman planlamasının önceden yapılması ve hastalara verilen sözlerin fiilen karşılığının olması için gereken düzenlemelerin yapılmasını talep ediyorum.

Ben bebeğimi kaybettim ve bunun acısını hayatım boyunca taşıyacağım, bunu geri getirecek hiçbir şey yok. Ancak yaşadıklarımın ciddiyetle değerlendirilmesini, gerekli derslerin çıkarılmasını ve başka bir annenin “keşke daha farklı olsaydı” demek zorunda kalmaması için bu sürecin şeffaf biçimde ele alınmasını istiyorum.