Çocuk Müşahede Bölümünde Hemşirelerin Çocuğa Yönelik Hakaret Ve Etiketleme

3 yaşındaki kızımın göbek fıtığı nedeniyle ameliyat kararı verildi ve ameliyat öncesi hazırlık kapsamında bugün saat 11.00 civarında İstanbul Büyükçekmece Mimar Sinan Devlet Hastanesi çocuk müşahede bölümünde kan alımı yapıldı. Kızım kan alınırken korktu, ağladı ve kendini korumaya çalıştı.

Bu sırada çocuk müşahede bölümünde görevli hemşirelerin yaklaşımı beni son derece rahatsız etti. Hemşirelerden biri, kızım korku ve refleksle elini savurup elini tırmalayınca kızgın bir tavırla “Elimi tırmaladın, cadaloz” dedi ve ardından tırnaklarına bakıp “o nasıl tırnak öyle? ” şeklinde konuştu. Ayrıca kızım için “hırçın” denildi ve “Bizi bu kadar zorlayan hiç olmadı” gibi ifadeler kullanıldı. Ben “Hırçın değil, korkuyor ve canı acıyor” dememe rağmen, “çok hırçın” denilerek ısrar edilmesi beni daha da üzdü.

Üç yaşındaki bir çocuğun kan alınırken korkması, ağlaması, elini kolunu çekmesi veya istemeden birini tırmalaması onu “cadaloz” ya da “hırçın” yapmaz. Özellikle çocuk müşahede bölümünde çalışan sağlık personelinin, korkmuş bir çocuğu sakinleştirmek ve güven duygusunu desteklemek yerine onu etiketleyen ve suçlayıcı bir dil kullanmasını kabul edilebilir bulmuyorum. Bu yaklaşım hem çocuk üzerinde psikolojik iz bırakabilecek hem de ailelerin hastaneye olan güvenini sarsabilecek niteliktedir.

Çocuklarla çalışan sağlık personelinin iletişim dili ve yaklaşımı konusunda daha özenli, anlayışlı, sabırlı ve profesyonel olmalarını bekliyorum. Çocuk müşahede bölümünde görevli hemşirelerin, çocuklarla iletişim ve empati konusunda uyarılmasını ve gerekli görüldüğü takdirde bu alanda hizmet içi eğitim verilmesini talep ediyorum.