Milli Eğitim Bakanlığı Okulda Çocuğumuza Fiziksel Saldırı Ve Koruma İhmali


Şehir dışından Konya’ya taşındıktan sonra tavsiye üzerine çocuğumuzu Karatay Vilayetlere Hizmet Götürme Anaokulu Birliği’ne bağlı bu okula Eylül 2025’ten 2 Ocak 2026’ya kadar gönderdik. Ancak başladığımız günden itibaren sorunlar peşimizi bırakmadı. Yaklaşık 4 aylık süreçte çocuğumuz sürekli başka çocuklar tarafından itilip vuruldu, vücudunda morluklarla eve geldi ve bu olayların önemli bir kısmında tarafımıza hiçbir bilgilendirme yapılmadı. Eve geldiğinde kafasının arkasındaki açılmayı, gözünün altındaki ve kulağındaki morlukları kendimiz fark ettik. Sorduğumuzda bazı çocukların 2–3 yıldır oraya gittiğini öyle davrandıklarını söylediler
Yaklaşık 2 ay önce müdürle birebir görüştüm, öğretmenleri uyaracağını söyledi ancak bilgilendirme eksiklikleri ve ilgisizlik aynı şekilde devam etti. H*** isimli öğretmenle ilgili olarak da, müdürle görüştükten sonra çocuğumun anlattıklarına göre sürekli olayları “kendi düşmüş, kendi yapmış” gibi göstererek adeta manipüle etti. Arkadaşı bir şey yaptığında bile “bak yine kendin düşüyorsun, hep senin başına geliyor” şeklinde konuştuğunu, öğretmen olduğu için bir şey diyemediğini ve kendini kötü hissettiğini söylüyordu. Biz de sanki çocuğumuzun darp edilmesi bizim suçumuzmuş gibi bir tavırla karşılaştık.
Bu süreçte çocuğumuz öğlenleri okula gitmek istememeye başladı, “sabah gideyim sonra beni alın” diyerek huzursuzluğunu dile getiriyordu. Yaşanan herhangi bir sıkıntıda da sabahçı öğretmen “benim saatimde olmadı”, öğlenci öğretmen “benim saatimde olmadı” diyerek sorumluluğu birbirlerine attılar, net bir muhatap bulmakta zorlandık.
En rahatsız edici olaylardan biri de 2 Aralık günü Konya’nın soğuğunda yaşandı. Çocuğum montu “bulunamadığı” için montsuz şekilde dışarı çıkarılmış, kimse bize mont nerede, yanınızda mı diye sormamış. Okula gittiğimde mont yerindeydi, aramışlar ama bulamamışlar denildi. Bu kadar soğukta bir çocuğun montsuz okula gönderilmeyeceği ortadayken bu umursamaz tutumu ve vicdansızlığı anlamakta güçlük çektik. Son bir kez aile etkinliğine katılalım, belki yanlış anlıyoruzdur diye düşündük ancak sınıfta bizim yanımızda bile suratsız ve mutsuz bir davranış biçimiyle karşılaştık.
En sonunda kaydımızı sildirdik. Çocukların güvenliğini gerçekten önemseyen, vicdan sahibi, mesleğini seven ve güler yüzlü eğitimcilerle karşılaşmayı diliyorum.






