Manisa Şehir Hastanesi’nde Doğumda Saygısız Ebe Tavırları Kadını Travmaya Sürükledi

İlk gebelik takibimi ve doğum sürecimi Manisa Şehir Hastanesi’nde geçirdim. Tüm kontrollerime bu hastaneye gittim; ancak daha en başından itibaren bazı doktorların üslubu ve sekreterlerin tavırları rahatsız ediciydi. Asıl travmatik olan ise temmuz ayında yaşadığım doğum süreci oldu.

Hafta sonu ve gece saatlerinde doğumum başladı. İlk doğumum olduğu için sancım gelince çok korkup bağırdım ve annemden ebeleri çağırmasını istedim. Odaya gelen ebeler, beni sakinleştirmek yerine anneme “ikide bir bizi çağırmasın”, “kendin yapacaksın”, “bence sesini harcama, belli ki daha buradayım” gibi cümleler kurarak hem beni hem ailemi daha da strese soktular. İçlerinden sadece bir ebe ilgili ve iyiydi; o yanımdayken diğerleri onu bile “neden uğraşıyorsun, gelsene” diyerek adeta geri çekmeye çalıştılar. Bu tavırlar, sanki doğum yapan kadın insan değilmiş gibi, değersiz ve kaba bir yaklaşım şeklindeydi.

Doğum sonrası enfeksiyon kaptığım için tekrar görünmek zorunda kaldım. Sisteme bakmalarına rağmen ikinci kez aynı ilacı yazıp gönderdiler; eczacıya sorduğumuzda bu iki ilacı aynı anda kullanmamamız gerektiğini öğrendik. Tüm bu yaşananlardan sonra kendim için bir daha bu hastaneye gitmemeye karar verdim ve yaşadıklarım nedeniyle psikolojik tedavi almak zorunda kaldım. Aradan altı ay geçmesine rağmen bu süreci unutamıyorum.

Hastaneden beklentim, özellikle ebelerin doğum yapan kadınlara bir “yük” ya da “sorun” gibi değil, can taşıyan, hassas bir insan olarak yaklaşması gerektiğinin anlatılması ve bu konuda ciddi bir iletişim ve empati eğitimi verilmesidir. Doktorların olmadığı zamanlarda hastalarla dalga geçilmesine, aşağılayıcı ve umursamaz tavırlara kesinlikle izin verilmemesini ve bu konuda gerekli inceleme ve denetimlerin yapılmasını talep ediyorum.