Kindyroo Beylikdüzü Hayal Kırıklığı
Kindyroo Beylikdüzü denen yere büyük bir hevesle gittik. Oğlum bir gün öncesinde hastanede sabah ve aksam olmak üzere iki farklı zamanda 2 kere kan vermek zorunda kalmıştı. Bunun yarattığı tramvayla olacağını düşünüyorum ki Kindyroo yu hastane zannedip, ağlamaya basladi.cocuk ağladığı için zaten panik olan bir anne olarak, tüm personelin tuhaf bakışlarına maruz kaldık. Ne bir güler yüzlü karşılama vardı ne de içeri girdikten sonra bir tebessüm. İçeri girmeye çalışırken karşıma bir personel geçip dediği ilk cümle ayaklarınızı paspasa basmayın. Benim bildiğim ilk önce hoş geldiniz. Nasıl yardımcı olabiliriz tarzı bir şey söylenir.
Neyse bunları gectik.cocuk tabii ki kızgın bize susmadı. Sanki 23 aylık bebek değil de 4 yaşında ki çocuk ağlıyor gibi davranıldı. Şimdiye kadar susması gerekirmiş. Susmaması normal değilmiş. Evde ismine her seslenildiğinde bakıyor mu? Ekran açılıyor mu? Gibi sorularla 2 dakika da çözdüler olayı. 23 aylık bir çocuğun istemediği bir şey yapıldığında kızarak ağlaması nereye bağlandı. Siz giderken biz dönüyorduk o yollardan.
Samimiyetsiz bir ortam. Kendimi uluslararasi resmi bir görüşmede gibi hissettim. Bir an önce anlatalım, gidin ama zaten sizinle olmayacak modundaydılar. Çünkü Belli ki kendilerince sorun çıkarmayan çocukları seçip kaliteyi düşürmemeye bakıyorlar. Kesinlikle etiket için çalışıyorlar. Kendilerince benim oğlum onlar için sorun olacaktı. Sadece ilk gittiğimizde ağladığı için bu kanıdalar. Ayrıca niye bir görüşme odaları yok onu da anlamadım. Ağlayan çocuğun yanında herkesin içinde ön görüşme yaptik.cok ilginçti. Tamam çocuğu gözlemlemek içindi ama ağlıyor iste. Niye ısrarla görüşmeye orada devam edildi?
Kafamızda binbir sorularla çıkıp bir daha dönmemek üzere ayrıldık.
Demek ki Instagram'da gördüğün her yere inanıp gitmeyecekmişsin.






