Kan Alma Sürecinde Yaşanan Mağduriyet Ve Kalıcı Hasar Riski

Kan Verme Deneyimim ve Yaşadığım Mağduriyet
Bunca zaman hiç korkmadan kan verdim, ancak yaşadığım bu acıdan sonra ne kadar zor durumda kalsam da bir daha kan veremem. Bu yaştan sonra, çok haklı bir kan verme fobim oluştu.
20 Şubat Perşembe günü kan tahlilim için hastanede kan verdim, ama keşke vermeseydim. Bir solak olarak o günden beri sol kolumu kullanamıyorum. Günlerdir sadece ağrı değil, bildiğin acı çekiyorum. Evimi temizleyemedim, market alışverişine ve pazara gidemedim, hiçbir işimi yapamıyorum. Düzenli olarak her gün yürüyüş yapan biri olarak, bırak yürüyüşe çıkmayı, montumu giydiğimde bile canım yanıyor, baskı oluyor. Sol kolumda uyuşma var, damarımın üzeri aşırı acıyor, hatta krem sürerken bile yerimden sıçrıyorum.
Zaten kan alınırken hemşire çok yavaştı ve damarımda bir şişme meydana geldi, ama problem yoktur diye düşündüm. Başka bir çalışan da erkenden pamuğu kaldırıp bandaj yapıştırmaya çalıştı ve o sırada kolumdan tazyikli kan fışkırdı. Belki erken pamuğun kaldırılması nedeniyle sadece birkaç günlük bir ağrı olur diye düşündüm, ama bir haftayı geçti ve hâlâ hiçbir işimi yapamıyorum. Evime yardımcı çağırmak zorunda kaldım, temizlemesi için. Oysa evime kimsenin girmesini istemem, mahremiyetime düşkün bir insanım. Başkalarından destek almak zorunda kalmak benim için korkunç bir şey.
Damarım felaket zedelendi. Çok büyük bir acı çekiyorum, hatta yatarken kolumu yatağın üstüne koyduğumda bile canım yanıyor. Bu yüzden boşluğa koyarak uyuyorum. Böyle bir durum yaşayacağımı ve günlerce kolumu kullanamayacağımı söyleseler inanmazdım. Sanırım bir kasap bile daha kibar kan alırdı. Karşınızda bir hasta var ve yaptığınız yanlış bir hareket yüzünden günlerim elimden alındı. Asla hakkımı helal etmiyorum.
Dokuzuncu günde bile kolumun morluğu geçmedi. Üstelik kan aldırır aldırmaz buz koyduğum halde 48 saat buz ardından günlerdir Dr. önerisiyle sıcak uyguluyorum. Morluk umurumda bile değil, yeter ki şu ağrısı ve acısı geçsin. Ama maalesef geçmiyor, hatta bazı günler daha da şiddetleniyor. İki bardak tutsam, ertesi gün hiçbir iş yapamıyorum.
Bu yüzden başka bir hastaneye giderek randevusuz doktora görünmek zorunda kaldım. Sırf kolumun acısı için üç saat sıra bekledim. Sonunda doktor bir krem ve bir hap yazdı ama maalesef yeterli olmuyor. Böyle devam ederse, bir nöroloji veya damar cerrahisine görünmek zorunda kalacağım.