Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Diz Kırığı Olan Hastayı Acil Serviste Bekletiyorlar
20.08.2026 günü saat 16.00 civarında ambulansla Asaf Ataseven Hastanesi’ne getirilen yakınım, şu an hâlâ sarı alanda bekletiliyor. Dört ay önce protez ameliyatı olmuştu, evde düşmesi sonucu bu kez diz kırığı ile acile kaldırıldı. Buna rağmen “yer yok” denilerek cerrahi servise alınmadı ve ne kadar bekleyeceği konusunda da net bir bilgi verilmedi, üç dört gün de sürebileceği söylendi.
Yakınım şu anda başka bir hastadan kalma, üzerinde kan lekeleri olan çarşafın üzerinde yatıyor. Hasta yanında refakatçi olması gerektiği söylendi ancak refakatçi için ne bir koltuk ne de bir sandalye verilmedi. Görevli personele ve yetkililere durumu ilettiğimizde “Yapabileceğimiz bir şey yok, yer boşalırsa alacağız, koltuk ya da sandalye için kafeden alabilirsiniz” cevabını aldık. Gece boyunca dışarıdaki kafeden aldığımız sandalyede oturarak beklemek zorunda kaldık.
Hem enfeksiyon riski taşıyan kanlı çarşaf, hem de refakatçinin temel ihtiyaçlarının bile karşılanmaması nedeniyle hasta güvenliği ve hasta haklarının göz ardı edildiğini düşünüyorum. Hastamın bir an önce uygun ve temiz bir servise alınmasını, çarşaf ve hijyen koşullarının derhal düzeltilmesini, refakatçi için uygun oturma imkanı sağlanmasını ve bu süreçte görevli personelin tutumu hakkında idari inceleme başlatılmasını talep ediyorum.
Saat 23.55 oldu hala aynı yerde sarı alanda bekletiliyoruz. Yani hala acil servisteyiz ikinci gecemiz. Tüm sedyeler dolu refakatçinin oturabileceği bir alan sadece kafeterya. Ya da kafeteryadan aldığı plastik sandalye. Yani sağlıklı bir şekilde destek olması gereken refakatçinin bu şekilde insani olmayan şartlarda bekletilmesi ve ameliyat olacak hastanın acil serviste psikolojik olarak huzurlu olması gerekirken şu anda bağırmaların arasında kendi ağrısıyla baş etmeye çalışırken bir de psikolojisinin altüst olması insani değildir. İvedilikle bu durumun çözülmesini talep ediyoruz
Neden sesimizi duyuramıyoruz? Neden kimse ilgilenmiyor? Nerede hasta hakları?
İsteğimiz sadece en doğal hakkımız olan bir odada olabilmek. İnsani bir şekilde dinlenebilmek. Sürecimizi netleştirmek. Bu kadının dizi kırık ve şu anda kocaman şiş bir bacakla ağrısıyla baş etmeye çalışıyor. 65 yaşında bir kadın bu onun için şu anda bir eziyet. Lütfen Sesimizi duyun!














