Özel İnci Yıldız Anaokulu Yaşadığım Hayal Kırıklığı

23 Mart 2026 İstanbul Ümraniye’de bulunan Atakent İnci Yıldız Anaokulu’na kızım için değerlendirme görüşmesine gittim. Kızımın hafif otizm durumu olduğunu, 4 yaşında ve çocuk ortamına, akran görmeye çok ihtiyacı olduğunu anlattım. Sadece etkinlik saatlerinde kısa süreli olarak sınıfa katılıp çocuklarla kaynaşmasını istediğimi, dersin dinamiğini bozacak, kimseye eziyet verecek bir durumda olmadığını ancak böyle bir durum olduğu an müdahale edeceğimi kimseyi yormak istemediğimi, yarım gün bile getirmeyeceğimi özellikle ifade ettim. Buna rağmen müdüre hanım, kızımı sadece hafif otizmli olduğu için işi yokuşa sürdü. “Saldırıyor mu? ” diye bir ifade kullandı. Ardından “Bizim çocuklarımız konuşuyor, ailelerine söyleyebilir” dedi. Sanki kızımın durumu utanılması, saklanması gereken bir şeymiş gibi. Kaldı ki henüz konuşmayan kızımın karşısında bu şekilde ifade etmesinin nezaketsizliği. Otizm farkındalık gününde paylaşımlar yapan bir kurum yöneticisinin bu bakış açısında olması son derece ironik ve üzücü. Görüşme sırasında kızımın bezli olduğunu belirttim. “Bezli mi, bilmiyordum” dedi. Ben de “Bezli çocuk almıyor musunuz? Ben zaten 1 2 saat getirebileceğimi ve kapıda bekleyeceğimi söylememe rağmen Alıyoruz ama ben bilmiyordum bezli olduğunu cevabını verdi. Kızımı süzüp boyu posu iyi, 5 yaşa gidebilir, burada ancak gibi bir yorum yaptı çocuğumun gelişim seviyesini, ihtiyacını değil sadece boyunu posunu değerlendirdi. Bir anaokulunun müdürünün bu şekilde konuşması ve böylesi dışlayıcı bir tutum sergilemesi, yaşadığım hayal kırıklığını tarif edemiyorum.

Özel gereksinimli çocuk anneleri olarak zaten yeterince yorgunken, ilk adımımızda böyle bir yaklaşımla karşılaşmak beni çok kırdı. Keşke baştan açıkça almamak istediklerini söyleseydi konuyu yokuşa sürmesi, kullandığı çirkin ve incitici ifadeler beni fazlasıyla rahatsız etti.
Merhameti olmayan, özel gereksinimli bir çocuğa bu gözle bakan bir kişinin müdür konumunda olmasının, oradaki tüm çocuklar adına da üzücü olduğunu düşünüyorum. Eğitim gönül işidir, içinde merhamet ve empati kuramayanların bu alanda görev yapmaması gerektiğine inanıyorum. Kızımı böyle bir bakış açısına sahip insanın yakınında bulunmaktan koruyabildiğim için mutluyum. Bu zihniyetin Atakent İnci Yıldız Anaokulu’nu temsil ediyor olması kurum adına üzücü. Bu yaşananların diğer özel gereksinimli çocuklar ve aileler için tekrar etmemesi, kurum yönetiminin bu tutumu ciddiyetle ele almasını rica ediyorum.