Haseki Eğitim Araştırma Hastanesi  Yoğun Bakımda İhmal Ve Yanıltıcı Tedavi

Sultangazi Haseki Eğitim Araştırma Hastanesi yoğun bakım servisinde dedemle ilgili yaşadığımız süreçteki ağır ihmal ve ilgisizlik nedeniyle bu şikayeti yazıyorum. Dedem yaklaşık dört ay boyunca bu hastaneye kontrole götürülüp getirildi, tüm filmleri ve tahlilleri burada çekildi. Doktorlar,
kemiklerinin kendilerinden bile sağlam olduğunu, hiçbir ciddi sorunu olmadığını söyleyerek bizi tamamen rahatlattı. Ancak daha sonra özel bir hastaneye götürdüğümüzde pankreas kanseri olduğunu ve hastalığın 4. Evreye kadar ilerlemiş olduğunu öğrendik. Dört ay boyunca bize hiçbir şekilde bu yönde bir bilgi verilmedi, tam tersine dedemin çok sağlıklı olduğu söylendi ve bu süreçte hem zaman kaybettik hem de tedavi şansını kaybetmiş olduk.

Bu süreçten sonra dedeme evde bakmaya başladık. Nefes alamama şikayeti başlayınca yeniden Haseki’ye götürdük ve yoğun bakıma alındı. Orada enfeksiyonu olduğunu, enfeksiyonu düşüreceklerini söylediler; ancak enfeksiyon hiçbir şekilde düşmedi, aksine daha da yükseldi. Evdeyken yemek yiyen, su içen, ayağa kalkıp yürüyen dedem yoğun bakımda yatalak hale getirildi ve yemek ile su içemeyeceği söylendi. Sadece 14 gün içinde, ayağa kalkan bir insan, orada tamamen bitmiş bir hale geldi.

Yoğun bakım sürecinde şahsi eşyalarını kaybettiler. Dedemi görmeye gittiğimizde ağzında kan birikintisi vardı ve bunu bile fark etmemişlerdi; biz söyleyince “ilk defa görüyoruz” dediler ve ilgilenmediler. Doktordan bilgi almak için her girişimizde doğru düzgün açıklama yapılmadı, sorularımıza net cevap verilmedi, adeta insan yerine konulmadık. Dedem, bilinci yerindeyken son gördüğümüzde “Burada bakım yok, beni burada mahvettiler, kızım beni eve götürün” diyerek durumundan şikayet etti. Bunun üzerine doktora, hastamızı çıkarmak istediğimizi söyledik; buna izin vermediler ve “Yolda götürürseniz ölür” diyerek bizi durdurdular. Ertesi gün zaten bilinç kaybı başladı ve kısa süre içinde de vefat etti.

Yoğun bakımda dedemin aç susuz bırakıldığını, damar yolu açmak için kollarının ve vücudunun her yerinin delik deşik edildiğini, ayaklarının da aynı şekilde perişan halde olduğunu gördük. Genç hemşirelerin orada sohbet ederek vakit geçirdiklerine, hastalarla yeterince ilgilenmediklerine şahit olduk. Evde konuşan, yürüyen, hatta sigara bile içen adam orada resmen ölüme terk edildi. Balgamlarının ve sekresyonlarının düzenli alınmadığı, çoğunu yutmuş halde olduğu söylendi; bu durumda enfeksiyonun da asla düşmeyeceği ortadaydı.

Biz dedemizi geri getiremeyiz, ancak aynı ilgisizlik ve ihmalle başka insanların da sevdiklerini kaybetmemesi için bu süreçte görev alanların ve hastanenin detaylı şekilde incelenmesini, gerekli soruşturmaların yapılmasını ve benzer durumların bir daha yaşanmaması için gereken tüm adımların atılmasını talep ediyoruz. Aklı olanın bu şartlarda bu hastaneden uzak durması gerektiğini yaşayarak gördük ve bu durumun yetkililer tarafından ciddiyetle ele alınmasını istiyoruz.