Fatih İlkokulu (Ümraniye) Yaşadığım İlgisizlik Ve Olumsuz Öğretmen Tutumu Psikolojimi Etkiledi

İstanbul Ümraniye’de bulunan Fatih İlköğretim Okulu’nda, ilkokul eğitimim sırasında yaşadığım olaylar nedeniyle bu şikayeti yazma ihtiyacı duydum. 2006 doğumluyum ve yaklaşık 8 yaşından itibaren dört sene boyunca sınıf öğretmenim s** t** tarafından sürekli “yaramaz çocuk” damgası yedim. Bu yaklaşım hem sınıftaki konumumu hem de psikolojik durumumu olumsuz etkiledi ve bunun travmasını hâlâ taşıyorum.

Sınıfta akran zorbalığına maruz kaldığım pek çok durumda öğretmenim sessiz kaldı ve beni savunmadı. Bir derste saçımın çekilip itilmesi sonucu yere düştüğüm, tüm sınıfın bana gülmesiyle sonuçlanan bir olayı hâlâ çok net hatırlıyorum. Bu olayın ardından kendimi tamamen yalnız ve değersiz hissetmiştim. Durumu okul müdürüne ilettiğimde ise hiçbir işlem yapılmadı, hiçbir destek görmedim.

Annem de bu süreçte yaşananlara tanıklık etti. Bir gün annemi yanına çağıran öğretmenim, anneme “Kızın büyüyünce senin gibi merdiven siler” demiş. Ben bu cümleyi hatırlamasam da, annemin bu sözü hâlâ unutamaması, ne kadar kırıcı olduğunu gösteriyor.

O dönem imkan ve bilgi eksikliğinden dolayı resmi bir yere başvuruda bulunmadık, herhangi bir tutanak tutulmadı. Ancak yıllar geçmesine rağmen bu yaşananların etkisi sürüyor. Bu şikayeti yazmaktaki amacım hem kendi içimde bir hesaplaşma yaşamak hem de velileri bilgilendirerek benzer durumların başka çocukların başına gelmesini engellemektir.

Okul idaresinden beklentim, öğretmenlerin özellikle küçük yaş grupları üzerindeki etkisini dikkate alarak daha sıkı denetim yapılması, öğretmen tutumlarının yakından takip edilmesi ve çocuklara yönelik zorbalık, küçümseme ve aşağılayıcı ifadeler konusunda sıfır tolerans politikası uygulanmasıdır. Ayrıca idarenin, öğrenciler şikayet ettiğinde gerçekten dinleyen, araştıran ve çözüm üreten bir yaklaşım benimsemesini istiyorum. Öğrencilerin psikolojik güvenliğinin en az akademik başarı kadar önemsenmesini talep ediyorum.