Ayağa kalkmayı bilmeyen kızım beşiğinde sırf ona bakmıyorum kucağıma almıyorum diye kendini bana göstermek için çaresizlikten ayağa kalkmayı öğrendi anne diyemeyen bebeğim çaresizlikten anne gel diye bağırmayı öğrendi. Kendimde dahil olmak üzere hiçbir anne ve bebeğin hakkını helal etmiyorum bu anne ile bebeğe yapılabilecek en kötü şey. Bebeğim bir ağladı ben beş ağladım eşim kameradan izlerken dayanamadı bütün ailemizin psikolojisini bozan bir sistem oldu. Benim bu süreçte öğrendiğim tek bir şey oldu uyku eğitimi diye bir şey var mı bilmiyorum varsa da bu şey asla çocuğa bakmamak olmamalı ve Sema ile uyudu bu çaresizliği veriyor bebeğe uyumaktan başka yol kalmıyor bir süre sonra çocuk iletişimi kesiyor sizinle. İlk günlerde uyumayan bebeğimiz uyuyor diye seviniyorsunuz evet ama sonra görüyorsunuz ki uyumayı değil yalnızlığı öğretmişsiniz ve eskiye dönüşü hiçte kolay değil şu an evimde bile değilim bebeğime travmayı atlatmak için annemin evindeyim yeter ki o yaşananları unutsun. Uyku eğitimi değil bunun adı anne babaya en çok ihtiyaçları olduğu zamanda yalnızlığı öğretmek bunun adı. Giden paraya acıdığım yok ama kaybettirilen hislerin yükü büyük.
Yorumlar