Hastane Hemşirelerinin İlgisizliği ve İletişim Sorunları

Dr. Lütfi Kırdar Şehir Hastanesine 30 Eylül 2024 Pazar gecesi acilden giriş yaptık. Çocuğumun ateşi 39,5 olmasına rağmen 2 saat doktor sırası bekledik. Ardından muayene olduktan sonra kan tahlili verdik. Hastanenin acil bölümünde tek doktor olduğu için tahlil göstermek kısmında da yaklaşık 1 saat bekledik. Sonra çocuğumun kanında enfeksiyon olması sebebiyle bize sarı alana yönlendirdiler. Orada sabaha kadar bekledik, doktorlar bizi servise çıkartmak veya eve göndermek konusunda kararsız kaldılar ve en son yatışımız yapıldı. 1 Ekim'den itibaren hastanede yatıyoruz fakat beşinci kat F koridoru çocuk enfeksiyon bölümü buradaki hemşirelerin hiçbiri güler yüzlü değil, asla insanlarla anlayışlı bir şekilde iletişime geçmiyorlar. Ne söylerseniz söyleyin sizi tersleyerek cevap veriyorlar. 'Koridorda gezmeyin, odanıza girin' diyorlar. Doktor geldi mi diye soruyorum, 'Yok, doktor gelmeyecek, şu anda doktor odasında yok' diyorlar. Yani inanın odadan çıkmaya korkuyoruz hemşireler yüzünden. Çocuğumun damar yoluna inanın bir gece saat 2:30'da damar yolu tıkanmış, çocuğumu uyandırdılar 'Damar yolu açmak zorundayız' diye. 3-4 tane hemşire denedi, her yerden aradılar fakat asla bulamadılar. Damar yolunu çocuğu delik deşik ettiler. Dedim ki 'Bırakın çocuk birazcık dinlensin, sabah açalım.' 'İşte açmak zorundayız, bir şey olursa damar yolu olmak zorunda' ama çocuğun damarını bulamıyorlar. Asla sonra damar bulamadıkları için damar yolundan vazgeçtiler ve sabaha kaldı. Benim dediğim gibi sabah açmak zorunda kaldılar. Damar yolunu yani hastaneye yattığımız günden itibaren çocuğumun üzerinde belki on defa damar yolu açma denemesi yapmış olabilirler. Bu bizi psikolojik olarak o kadar yıprattı ki ve davranışları asla bir insanın davranması gerektiği şekilde değil. Karşılarındakilerin de onlar gibi bir insan olduğunu unutuyorlar. Hemşire ikaz düğmesine basıyoruz, 'Annesi, orayı sadece acil durumlar için kullanmanız gerekiyor' diyorlar ama ben bilmiyorum. Bastım, peki acil bir durum olabilir. 'Neden gelmediniz?' diyorum, 'O zaman başhekime söylersiniz, hani şikayetlerinizi oraya belirtirsiniz' diyorlar. Yani inanın bu tavır, bu tarz davranışları olan insanlarla birlikte burada bu süreci geçirmek zaten psikolojik olarak insan hastanede olduğu için ve çocuğu hasta olduğu için psikolojisi altüst oluyor. Bir de böyle olumsuz şeylerle uğraşmak durumunda kalıyoruz fakat doktorlar oldukça ılımlı, oldukça her şeye cevap veren, kesinlikle bir şey söylediğimizde geri çevirmeyen doktorlar ama hemşireler için maalesef aynı şeyi söyleyemeyeceğim.