Biraz uzun bir yazı olacak ama insaniyet namına yazmak zorunda olduğuma karar verdim ve günler sonra yazıyorum. 19 Ocak'ta kedimin bir anda arka ayakları tutmamaya başladı. Yarım saat içinde fark edip Ankara Üniversitesi veteriner fakültesine götürdüm. Sıkıntı büyüktü, emboli atmıştı ve zamanla yarıştığımızın farkındaydık.
Hemen ilaç tedavisine başlandı. Ertesi gün kardiyoloji hocası görüp durumu anlattı. Fakülte zaten kötü bir yer olmuş, sanki esnaflar da saat 4'te kapatıp gidiyorlar. Yoğun bakımda kalması gereken yavrumu 4'ten sonra özel bir klinikte bırakıp sabah tekrar alıp fakülteye götürdüm ve kendine hekim diyen hanımefendinin 4 gün mesaiye gelmesini bekledim.
Daha fazla dayanamayıp oğlumu alıp vtm hayvan hastanesine getirdim. E*** bey ve b***** hanım ilgilendi, gerekli tetkik ve tahliller yapıldı. Teşhis tekrar koyuldu ve yeni bir ilaç protokolü başladılar. Buraya kadar normal. Gece oğlumu merak edip aradığımda telefondaki hanımefendiye mama yiyip yemediğini sordum ve yemiyor cevabını aldım. Oysa ki yavrum ilk günden beri yemek yiyordu, su içiyordu. Mama uzak olduğu için ulaşamıyordu çünkü arka ayakları felçliydi.
Mamayı yaklaştırmalarını rica ettim, kalbi hassas olduğu için zorlamak istemiyoruz cevabını aldım. O an karar verdim. Ertesi gün onu almaya çünkü bir terslik vardı. Durumu da kötüye gidiyor gibi bir konuşma yapıldı. Ertesi gün gittiğimde taburculuk işlemlerini başlatmak istediğimi söylediğim an tavırları değişti. B***** hanım elinde kağıtla yanıma gelip bana durumu izah ederken danışmadaki kadın 'o hasta taburcu olacak' uyarısı yaptı. Ne yani, benimle bu bilgileri paylaşmasın mı istediği bu muydu, siz karar verin.
B***** hanım'dan damar yolunu çıkartmamalarını, tekrar açtırmam gerektiğini ve zor olduğunu anlatmaya çalıştım çünkü günlerdir delik deşik oldu yavrum. Ama onlar prosedür gereği çıkartmak zorunda olduklarını söylediler. Tekrar rica ettim, tekrar aynı yanıtı aldım. Önceki gece kalbini zorlamamak için mama vermeyen bu vicdansızlar o gün oğlumu bağırta bağırta kolundaki damar yolunu çıkarttılar ve ben tekrar başka bir klinikte açtırmak zorunda kaldım.
Karma sizi çemberine alsın ve asla çıkamayın. Size olan ahım arşa değdi. O kötüye gidiyor dediğiniz yavruma evde misler gibi bakıyorum. Ayrıca bir ayağında dolaşım başladı 9 gün sonra. 'ötanazi tedavinin bir parçası olabiliyor.' diyen bir hekimden asla başarılı olmasını beklemiyorum.
Yorumlar