Yıllarca bahçesi olan bir ev almak için bekledik. Maalesef ki yolumuz Teraspark'ta, Büyük Uzunlar ile kesişti.
Eksiklerin tamamlanmasını beklerken 1,5 yıl geçti.
Binamızın girişinde site adı dahi yazmıyor.
Bize evi satarken projede gösterdikleri o şahane bahçe yerine, şu anda bir yarı açık cezaevi var sanki.
Burada geçirdiğimiz ikinci yaz mevsimi. Fakat saha var, zemini yok.
Park var; oturacak ne bir yer ne bir çardak var. Bahçenin açılmasını bekliyoruz hâlâ bir umutla.
Her gün çocukları nasıl oyalayalım, nereye götürelim diye düşünüyoruz.
Yazın bahçe temel ihtiyaç, öyle ki başka bir yere gitmeyi, taşınmayı düşünüyoruz.
Bunları yazmayı gerçekten hiç istemezdim. Tekrar ev bakarken Büyük Uzunlar şirketini es geçiyoruz.
*Bazen kâr etmeyi düşünmek yerine, isminin onuruna leke gelmesin diye çabalamaz mı büyük şirketler.*
Büyük Uzunlar büyük pişmanlık oldu.
Yorumlar