Qnet’in Milyon Dolar Sözleri Ve Zorlayıcı Katılım Baskısı

 Yakın bir arkadaşım beni 2 gün önce Ankara’ya davet etti ve “e-ticaret yapıyoruz, çok karlı bir iş” diyerek bir fırsattan bahsetti. Detay sordukça net cevaplar vermedi, “görmeden anlayamazsın” diyerek sadece üç günlük bir eğitim olduğunu ve onay verirsem başlayabileceğimi söyledi.

Memleketimden kalkıp gittim ve beni “ofis” olarak tanıttıkları sıradan bir daireye götürdüler. Kalacağım yer olarak sadece bir döşek gösterildi. İlk gün ise eğitim şu dedikleri süreç başladı. Önce dosya üzerinden bir sunum yaptılar, ardından 15–20 kişilik kalabalık bir odaya aldılar. Herkes kağıt kalemle çalışıyor görüntüsü veriyordu. Burada bana milyon dolarlar kazanabileceğim, Qnet’in çok büyük sponsorlukları olduğu ve sistemin çok güvenli olduğu anlatıldı. İnternet sitesinin “. TR” uzantısı olduğu için paramızın güvende olacağı söylendi, oysa bu uzantının herkes tarafından alınabileceği gerçeği göz ardı ediliyordu.

Sürekli olarak “sevdiğin iki arkadaşını getir, onlar da başkasını getirsin” şeklinde bir anlatım yapıldı ve para kazanmanın yolunun başkalarını da sisteme katmaktan geçtiği vurgulandı. Ürün fiyatlarının aşırı yüksek olduğunu fark ettim, kimsenin aslında ürünü gerçekten almak için değil, sisteme dahil olabilmek için para ödediğini gördüm. Sisteme giren kişinin para kazanabilmesi için de başkalarını aynı yapıya çekmesi gerektiği açıkça anlaşılıyordu ve bu durum bana tipik bir saadet zinciri mantığını çağrıştırdı.

Arkadaşım sürecin başında şirketin adını Qnet olarak bile söylemedi, tamamen farklı bir isim kullanarak beni davet etti ve araştırma yapmamın önüne geçilmeye çalışıldı. Eğitim saatleri oldukça yoğundu, dış dünyayla ve telefonla sağlıklı iletişim kurmam neredeyse imkansız hale getirildi. Bu yoğunluk içinde amacın sorgulamamı engelleyip itaat etmemi sağlamak olduğunu hissettim.

Günün sonunda sistemin mantıklı ve sağlıklı olmadığını düşünerek ayrılmak istediğimi söyledim. Yaklaşık 10 kişilik bir ekip saatlerce beni ikna etmeye çalıştı, duygusal ve psikolojik baskı oluşturmaya çalıştılar. Zor da olsa oradan ayrıldım. Yol param boşa gitmiş olsa da 5000 dolarlık ürünü almadım ve en azından ailemi, arkadaşlarımı bu ortama dahil etmemiş oldum.

Benim gördüğüm gerçek şu: Milyon dolar kazandığını iddia eden insanlar neden metrobüsle gidip geliyor, neden 20–25 kişi bir evde kalmak zorunda kalıyor? Bu tablo, sistemin iddia edildiği gibi kazandırmadığını ve eğitim adı altında yapılan şeyin büyük ölçüde beyin yıkamaya dönüştüğünü düşündürüyor. Bu sisteme girmek bana göre mantıklı değildir, çıkmak ise ciddi cesaret istemektedir.