Kadın Doğum Servisindeki Hemşire İlgisinin Yetersizliği Ve Empati Eksikliği

15-16 Haziran tarihlerinde Sakarya Adatıp Hastanesi Kadın Doğum Servisi’nde sezaryen doğum yaptım. Doktorum hastane dışındaki kendi kliniğinden geliyordu ve kendisinden çok memnun kaldım, ameliyat sürecimde de onun ilgisi iyiydi. Ancak hastanenin kadın doğum servisi ve özellikle hemşirelerin tutumu beni hem ilk doğumumda hem de lohusalığımın en hassas anlarında çok hayal kırıklığına uğrattı.

Servis genel olarak çok kalabalıktı ve anne hemşirelerinin yüzleri asıktı, sanki orada olmak istemiyorlarmış gibi davrandılar. İlk doğumum olduğu için zaten gergin ve çok tedirgindim, biraz güler yüz ve rahatlatıcı birkaç cümleye ihtiyaç varken, bana yaklaşım tarzları tam tersi şekilde daha da gerilmeme sebep oldu. Bazı hemşireler her şeyi ezbere ve alelacele anlatıp hemen odadan çıkıyor, en ufak bir soruya bile isteksiz bir şekilde cevap veriyorlardı.

Bebek hemşiresi konusu ise benim için asıl hayal kırıklığı oldu. Koca serviste sadece bir tane bebek hemşiresi vardı, o da arada doğumhaneye indiği için zor bulunuyordu. Gerçekten yardıma ihtiyaç duyduğumuz iki ayrı durumda da hemşireye ulaşmakta zorlandık. Sütüm gelmemişti, meme ucum yoktu ve bebeğim ememiyordu. Emzirme konusunda hızlı hızlı bir şeyler anlatıp hemen çıkıp gittiler, detaylı gösterip destek olmak yerine adeta ezber bir bilgi verip bizi yalnız bıraktılar. Saatlerce kendi kendimize, kardeşimle birlikte uğraştık, bebeğim bir türlü düzgün beslenemedi.

Ancak saatler sonra, bebeğin kan şekeri düşmesin diye endişelenmeye başlayınca yine büyük uğraşlarla bebek hemşiresini bulabildik. Şırınga yöntemiyle mama vermeyi gösterdi ama onu da tam göstermeden odadan çıkmaya hazırlanıyordu. Yanımdaki refakatçi “Ben yapamam” demek zorunda kalınca, hemşire biraz daha kalıp aceleyle anlattı ve sonunda bebeğin beslenmesini güçlükle tamamlayabildik. Sonrasında eşimle birlikte şırınga yöntemiyle beslemeyi kendi çabamızla sürdürdük. Bu süreçte herhangi bir yönlendirme, sakinleştirme ya da “merak etmeyin, birlikte hallederiz” diyen kimse olmadı.

Ayrıca topuk kanını aldırmak istemediğimizi söylediğimizde, bir hemşirenin tavırları ve beden dili çok garip ve yargılayıcıydı. Topuk kanını reddetme hakkımız varken, sanki yanlış ve yasak bir şey yapıyormuşuz gibi bir tutumla karşılaştık. Bu da zaten yeni doğum yapmış ve hassas olan psikolojimi daha fazla olumsuz etkiledi.

Özel hastaneye özellikle daha iyi ilgi, anlayış ve profesyonel bir destek görürüz düşüncesiyle geldim, ancak yaşadıklarım devlet hastanelerinden bile daha kötü bir deneyim oldu. Doktorumdan memnun olsam da, Adatıp Hastanesi Kadın Doğum Servisi’nin hemşire ilgisi, iletişimi ve özellikle ilk doğum yapan, tecrübesiz annelere yaklaşımı konusunda çok yetersiz kaldığını düşünüyorum. Bu süreçte hem ben hem bebeğim gereksiz yere stres yaşadık, emzirme ve beslenme konusunda çok yalnız bırakıldık.

Bu yaşananların başka annelerin ve bebeklerin başına gelmemesi için, kadın doğum servisindeki anne ve bebek hemşirelerinin sayısının artırılmasını, iletişim ve empati konusunda ciddi bir eğitim verilip denetlenmesini ve özellikle ilk doğum yapan annelere daha açıklayıcı, sakinleştirici ve destekleyici bir yaklaşım benimsenmesini talep ediyorum.