Doktorun Dikkatsiz Yaklaşımı Bebeğimin Ölümüne Yol Açtı

Karaman Eğitim ve Araştırma Hastanesi kadın doğum acilinde, kadın doğum uzmanı S****** A*****’nın nöbetçi olduğu 7 Eylül tarihinde yaşadığım süreci ve sonrasında bebeğimi kaybetmemle sonuçlanan bu ağır durumu paylaşmak istiyorum. 36+2 haftalık hamileyken kontrole gittim. Poliklinikte kendi doktorum bebeğimin hareketlerinde yavaşlık hissettiği için NST istedi. İlk NST’de sıkıntı görülünce tekrar NST yapıldı, yine aynı sonuç çıkınca acile yönlendirildim, serum takıldı ve yeniden NST’ye bağlandım. Orada da sonuç aynı olunca bu kez yatışım yapıldı.

O gün nöbetçi olan doktor S****** A***** beni ultrasonda kontrol etti. Bebeğimin kalbinde “arsa” olduğunu bildiğim için özellikle “Kalbinde arsa var, çocuğuma iyice bakın” diye rica ettim. Ben endişe ve ağlama halindeyken, bana “Abartma, çocuk iyi, sadece yorulmuşsun, o da yorulmuş” şeklinde bir ifade kullandı, “Arsa neymiş” diyerek bu durumu hafife alan bir tavır sergiledi ve ardından beni servise çıkardılar. Serviste yaklaşık iki saat kadar yattım, bu süre içinde iki üç defa daha NST’ye bağlandım. NST sırasında bebeğimin kalp atışı 142’den 50’ye bir anda düşüyor, cihaz alarm veriyordu.

Buna rağmen bize “Annenin kalp atışına geçmiş olabilir, NST sonucu iyi” denildi ve akşam saat 21.30 civarında taburcu edildik. Biz gece de gözetim altında kalmak istediğimizi, emin olmak için hastanede kalmayı tercih ettiğimizi söyledik, buna karşılık “Gece kalsanız da bir şey yapmam, kalacak yeriniz yoksa kalın” benzeri bir cevap aldık. Doktor “Bir şey yok” dediği için mecburen çıktık ve yorgunluktan bebeğimin uyuduğunu zannettik. Daha sonra anladım ki bebeğimin kalbi o gün aslında yavaşlıyormuş. Ben 20 Eylül’de bebeğimi kaybettim. O günden beri bu süreçteki yaklaşımın, özellikle de uyarılarım ve NST sonuçlarındaki düşüşlere rağmen gerekli hassasiyetin gösterilmemesinin acısını yaşıyorum, doktorun ismini duymaya bile tahammül edemeyecek durumdayım.

Doktoru sadece Allah’a havale ediyorum, Rabbimin adaletinin şaşmayacağına inanıyorum. Ben bebeğimi kucağıma bile alamadan toprağa verdim. Umarım bu yazıyı bizzat kendisi okur da, başkalarına daha özenli davranmayı öğrenir. Bilmiyorsa “Bilmiyorum, anlayamıyorum” demeyi, emin olmadığı durumda bir üst hekime danışmayı tercih eder, ego tatmin etmek için üstten üstten konuşmak yerine hastasına açıklayıcı ve saygılı davranır. Bu şikayeti, benim yaşadığım acının başka annelerin başına gelmemesi, benzer durumlarda hastaların şikayet ve endişelerinin ciddiye alınması, riskli bulgular olduğunda daha dikkatli, açıklayıcı ve özenli yaklaşılması için yazıyorum. Sürecin tüm yönleriyle incelenmesini ve sorumlular hakkında gerekli idari incelemenin yapılmasını talep ediyorum.