TBMM Engelli Komisyonu’nun çalışma biçimi ve engelli bireylerin gerçek sorunlarına yaklaşımı konusunda büyük bir hayal kırıklığı yaşıyorum. Engelli vatandaşların en temel meselesi olan geçim sıkıntısı ve aldıkları maaşların yetersizliği ortadayken, bu konuya dair verilen maaş artışı tasarısının reddedilmesi, engelli bireylerin en büyük sorunlarının görmezden gelindiğini açıkça gösteriyor.
Engelli Komisyonu’nun sahada sadece gezmekle, dolaşmakla yetindiğini, ancak engelli vatandaşların hayatını gerçekten iyileştirecek somut adımlar atılmadığını düşünüyorum. Engelli maaşlarının artırılması yönündeki beklentimizin meclis tarafından uygun görülmemesi, bu kesimin ihtiyaçlarının ve yaşam mücadelesinin ciddiye alınmadığını hissettiriyor.
Öte yandan, Diyanet’e ayrılan devasa bütçeler ortadayken, engelli vatandaşların temel geçim taleplerinin geri planda kalması da kamu kaynaklarının adil kullanılmadığı izlenimini güçlendiriyor. Sanki gerçekten görülmek ve duyulmak için belirli bir kesime mensup olmak gerekiyormuş gibi bir tablo oluşuyor ve bu durum toplumsal adalet duygusunu zedeliyor.
Engelli bireylerin maaşlarının yaşam koşullarına uygun şekilde artırılmasını, Engelli Komisyonu’nun sahici ve sonuç odaklı çalışmalar yapmasını ve mecliste alınan kararlarda engelli vatandaşların onurunu, hayat standartlarını ve haklarını önceleyen daha vicdanlı ve adil bir yaklaşım benimsenmesini istiyorum.
Yorumlar