21 Mayıs Perşembe günü saat 15.30–17.00 aralığında Manisa Merkezefendi Devlet Hastanesi acil servisi travma alanında eşimle birlikte çok kötü bir deneyim yaşadık. Eşim motor kazası geçirip düştü ve omzunun kırık olmasından şüphelendik, olay yerinde yaklaşık yarım saat boyunca ambulans beklemiş, beni aradığında canı çok yanıyordu. Hastaneye ambulansla giriş yaptık, travma alanına alındı ancak doktorlar uzun süre eşime gelip bakmadı, süreç boyunca ben yanındaydım.
Orada bulunduğumuz süre içinde hem eşime hem diğer hastalara karşı son derece saygısız ve umursamaz bir tavır sergilendi. Özellikle kısa boylu bir doktor, ismini o anki sinir ve şokla göremedim, kolu kırık ve kolu şiş olan bir hastaya “Sen benim telefon konuşmamı bölemezsin, benim hastam sen değilsin, bana fazla yaklaşma” şeklinde bağırarak konuştu. Kadıncağız acı içinde olmasına rağmen hiçbir şey demeden özür dilemek zorunda kaldı, bu duruma tanık olduğum için çok üzüldüm. Genel olarak hastalarla sert, bağırarak ve azarlayıcı bir dille konuşuyorlardı, sekreterler dahi çoğu zaman ellerinde telefonla, hastanın yüzüne bakmadan ilgisiz şekilde duruyordu.
Uzun süre kimse eşimle ilgilenmeyince, hem canının çok yanması hem de yaşadığım şokla neden bu kadar yavaş olduklarını, neden kimsenin ilgilenmediğini yüksek sesle sordum. Bunun üzerine aynı doktor ayağa kalkarak “Hanımefendi bir şey olursa benim sorumluluğumda, ölecek olan bir hasta var, o da diğer odada” dedi. Ben de “Yani önce o hasta ölsün, sonra benim eşim mi ölsün, sırayla mı” diye sorduğumda “Aynen öyle” diyerek son derece kibirli ve umursamaz bir cevap verdi. Bir doktordan “Aynen öyle, sırayla ölecekler” anlamına gelen bir ifade duymak, orada bir hasta yakını olarak beni derinden yaraladı. Bizler insanız, hepimiz bir gün oraya düşebiliriz, devlet hastanesinde çalışan doktorlara güvenemeyeceksek kime güveneceğiz diye düşünmek zorunda kaldım.
Yaşanan tartışma nedeniyle eşimin raporunu da kapatmamışlar, iki gündür eşim acılar içinde evde ve tekrar gidip kendine baktırmaya çekiniyor. O günle ilgili hastane kayıtları mevcuttur, eşim, kardeşi ve oradaki diğer hastalar bu olaya şahittir. Bu tavır, ne insanlığa ne meslek etiğine ne de devletimizin vatandaşa tanıdığı sağlık hakkına yakışmamaktadır. “Ölecek olan hasta var” denildiğinde “Sırayla mı ölecekler” diye sorduğumda “Aynen öyle” şeklindeki cevabı son derece kibirli ve kabul edilemez bulduğumu özellikle vurgulamak istiyorum, hiç kimse canını bu tarz kişilere emanet etmek zorunda bırakılmamalıdır.
Manisa Merkezefendi Devlet Hastanesi acil servisi travma alanında görevli ilgili doktor ve personel hakkında gerekli incelemenin yapılmasını, kamera ve kayıtların incelenmesini ve bu olayın ciddiyetle ele alınmasını talep ediyorum. Hem eşimle yaşadığımız mağduriyetin giderilmesini hem de başka hastaların benzer bir saygısızlık ve ihmalle karşılaşmaması için gereken idari işlemlerin uygulanmasını, bu olayın şiddetle takip edilmesini ve hiçbir şekilde göz ardı edilmemesini istiyorum.
Yorumlar